Archive for liefde

Nakasanayan ko ng hindi maglagay ng mga larawan ng pamilya ko sa mga blogs ko dahil gusto ko manatili kaming pribado kaya’t humingi ako ng permiso sa aking matalik na kaibigan upang ang kanyang larawan ang aking gamitin sa temang ito imbes na ang aking ina.

Si Christa, isang butihing ina at matalik kong kaibigan.

cv.png

Christa (kaliwa) at Vivian (kanan, unica hija)

Maikling kwento kung paano kami nagkakilala ni Christa… taong 2002 sa gym na kung saan ay pareho kaming miembro. Pareho kaming medyo fanatic sa pag eehersisyo (sya ay fanatic pa rin, ako ay dakilang Juana Tamad na!) at inaabot kami ng halos pagsaraduhan na ng gym dahil kami na lang ang natitira na gumagamit nito. Minsan ay kami pa mismo nagsasara nito. Minsan nuong kaming dalawa na lang ay bigla akong bumirit ng kanta (may kakapalan ako minsan talaga) at sumali naman sya (mahiyain sya pero pag may prumotor, game sya!) Hanggang magkaalaman kami na pareho pala kaming mahilig sa musika- ako na dating mangaawit (hindi po sa ilalim ng Quiapo kundi sa ibabaw ng tulay ha ha! ) at sya naman ay kasalukuyang umaawit sa kanyang Christian choir. Nagkasundo agad kami at sa katotohanan ay nahikayat nya akong mag audition sa kanyang choir (dahil isa din akong Christian) at agad namang natanggap. Pinagbuklod sa pamamagitan ng awit at aming paniniwala, yun ang simula.

Sa mga lumipas na panahon lalong lumalim ang aming pagkakaibigan, hindi lang kami kundi ang aking asawa na rin at buo nyang pamilya ay naging magkakaibigan. Nagsimula kong malaman kung gaano ang kanyang dedikasyon sa kanyang pamilya, sa kanyang asawa at dalawang anak at sa Diyos. Lahat ng kanyang makakaya, ibinibigay nya. Sya ang klase ng ina hindi nagtataas ng boses kahit galit na bagkus ay laging humihingi ng wisdom sa Panginoon, sa lahat ng oras. Maaring Christian din ako pero hindi ko magawa ang ginagawa nya, buong pagtitiwala at walang halong pangamba talaga. Kaya naman sya din ang aking lakas. Kung alam nyo lang kung paano ako saluhin ng kaibigan ko na ito, daig pa sa tunay na kapatid at minsan ay parang ina ko na rin sya.

Hindi madaling magkaroon ng mga teenagers na anak. Minsan ako pa nagagalit para sa kanya at nasasabi ko din sa kanya na kung ako siguro ay matagal ng nakatikim ang dapat makatikim ng galit. Pero sya, cool na cool! Grabe sa apaw sa pagmamahal talaga at pang-unawa hindi lang para sa pamilya kundi sa lahat ng tao sa paligid nya. Minsan nga ay nagbibiruan kami kung paano kaming nag- click na dalawa dahil ako naman ay kabaligtaran nya. Ganun daw talaga, pinupunan namin ang isa’t-isa.

Ipinamamalaki ko ang aking kaibigan na si Christa, dakilang Ina.

Pakiusap: kung maaari lamang po ay sa inglis ang iwan ninyong komento para maintindihan nya, kasi sya ay dadalaw sa aking blog. Maraming salamat!!

22 Comments

LifeLike, yes she is

Or so I feel.

I was never really a big fan of dolls, whether plastic or ceramic. Probably because I have this wild imagination since I was a kid and when playing with my siblings, we would use dolls to frighten each other, we sometimes would say: look, she’s looking at you everywhere you go, see, the eyes are alive..the doll is alive!! and well, we used those frightening voices too to terrify the wits out of each other! At times when the teasing became too much, we ended up in real cat fights! *lol*

But anyway back to dolls…when I saw this doll on top of my friend’s drawer, ’she’ changed my view of dolls. I don’t know why but there was something on her face that I find gentle, not scary at all. She doesn’t even fall under the ‘cute’ category , in my opinion..but there’s something about her.

she.jpg

What I find cute is the way she sits on top of the drawer.

she1.jpg

Do you like dolls too? Do you also collect them?

11 Comments

Lovers

I had a bit of time (well, taking a pause from work) when I suddenly just grabbed my camera, some ‘little people’ and start taking photos of ‘them’ . Them are actually miniatures display for train set which I bought last year but only used today. You see my husband has this collection of trains and I bought some displays for him. But he isn’t using the miniatures yet so I made them my macro models.

How small were they? I’ll be posting next time another sample from the set.

This is my favorite couple. the bench they were seating on is separate and sitting them on top of it took me few minutes because they’re so light and unsteady. but it’s worth it, I enjoyed playing with them.

lovers.png

4 Comments

3 years ago I asked my father in law to reproduce his second ” Girl With A Pearl Earring ” by
( by Johannes Vermeer) for me, because I really love to have that painting. He had made a reproduction in the past but has given it away to someone who has no understanding whatsoever of the painting (lucky lucky person indeed!) or who Johannes Vermeer was in the Dutch History.

I am not going to say that I know the whole history behind J. Vermeer because I don’t. But when I saw his paintings at Mauritshuis (Museum in Den Haag) I became an instant Vermeer fan. And before I realize it, my father in law has reproduced his paintings and 2 still hang in his house. But not the one that I want.

Unfortunately, it is still unfinished. My father in law has lost the flexibility of his fingers and could no longer hold his brushes, which frustrates him endlessly. The unfinished painting stands on top of his paint desk and has remained so for the past 2 years. I told my father in law that I still want to have it, finished or not. The important thing is, that he tried to paint it…for me.

Unfinished “Girl With A Pearl Earring” (known as the Mona Lisa of the North)

unfinished.jpg

7 Comments