Medyo madrama yata lahok ko so read at your own risk, warning lang po :P
Ilan sa inyo ang pamilyar sa linyang ito: “Go home and plant camote“? Lagi ko itong naririnig sa mga alaskador kong kaklase sa primary school. Sa tuwing may tinawag ang mga guro na estudyante at hindi nakasagot ng tama ay laging sinasabihan ng linyang yan. Isa ako sa mga na-a-alaska ng mga panahon na yun. Sa dahilang hindi naman talaga ako nabiyayaan ng katalinuhan. Sa aming magkakapatid ako lang ang hindi nakatanggap ng medalya dahil sa husay sa pag-aaral. Ribbon lang natanggap ko dahil sa perfect ang school attendance ko at medalya sa girl scout.
Ang dahilan ay kapaguran. Araw-araw. Mahirap ang pamilya at may tindahan sa palengke, sa murang edad ay nagpakita ako ng hilig sa pagharap sa tao at pag-aasikaso ng mga itinitinda ng lola at nanay ko. 5 taong gulang ng magsimula akong palaro-laro lamang sa pagtulong hanggang sa naging seryoso na ito nung maging 7 taong gulang hanggang magtapos sa kolehiyo. Ang pagtitinda sa palengke at nagsisimula sa alas -5 ng umaga at nagtatapos ng alas 9-10 ng gabi. Iskwela - bahay- iskwela ang buhay ko nun. Hindi ako nakaranas ng paglalaro gaya ng ibang bata. Hindi ako mabarkada. Pag-uwi ng bahay galing sa eskwela ay magpapalit lang ng damit at deretso na sa palengke. Suerte ng makapag-review pa ng lessons pag-uwi sa gabi. Napakahigpit ng nanay at lola ko at talagang ipinasa sa akin ang sunod na henersayon ng mag-aalaga ng aming kabuhayan. Sa murang edad, naging seryoso ako sa buhay.
Hindi kataka-takang kulang ang interes ko sa pag-aaral. Kung hindi sana pagod at laging inaatok, maari sana na naging todo ang interes ko. Hanggang sa tinaggap ko na lang na hanggang below average ang kakayahan ko sa pag-aaral. Okay lang. Sabi nga ng mga nakakakilala sa akin, maabilidad naman ako pagdating sa mga praktikal na bagay. Pero hindi ko din nakakalimutan ang inggit ng mga kaklase ko na pawang ‘matatalino at top sa klase’ lalo na nuong nasa ikalawang pamantasan, bakit kamo? silang halos 95+ ang average score sa mga report cards ay nangamote sa NCEE (National College Entrance Examination, ito pa ang tawag nuon) samantalang ako na isa sa minamaliit nila ay nasa top 10 na nakakuha ng mataas na puntos sa buong eskwelahan, hah! Nagawa ko kasing mag-aral ng husto dahil pinayagan akong huwag muna tumulong sa aming mga tindahan.
At iyan po ang maikling istorya ng Bb. camoteng ito. At ang larawan naman ay nagkataong may naiwan akong camote na nakalimutan kong iluto at ng magsimulang tumubo ang mga maliliit na dahon ay pinabayaan ko na lang itong tuluyang lumago, natutuwa kasi ako sa itsura.
Pinalalago ko pa at baka sakaling makapag talbos ako ng may bagoong, yummy!!!
Inaanyayahan ko po at ng lahat ng miyembro ng Litratong Pinoy ang mga kapwa namin bloggers na mahihilig din kumuha ng larawan na sumali sa aming katuwaan tuwing Huwebes! Sali na kayo DITO!
ako
ces said
June 25 2008 @ 9:43 pm
ang galing! mo! at ng kamote! ang ganda! ng istorya at ng larawan! may kamote ako rito paano ko ba patutubuin ito at nang makakain ng talbos ng kamote at bagoong, and i second your yum!
THESS: IWAN MO LANG SA ISANG TABI, KUSANG TUTUBO DAHON HA HA…SABI NI CHEF RAMBUTAN, ITANIM KO NA SA LUPA KASI NGA NAMAN NAUUBOS NA MEAT (FEED) NYA.
kiwi.pino said
June 25 2008 @ 10:22 pm
kaya always eat kamote the musical fruit, the more you eat the more you toot!
http://pinoyandpinay.com/KuroKuro/?p=35
THESS: LMAO!!
G_mirage said
June 25 2008 @ 11:19 pm
Nakakatuwa nga na yung pagtubo ng dahon nyan ay nasa isang dulo lang! at kahit walang lupa tumutubo din, ganyan din ang mga luya ko at patatas, pwede na sa hangin!
ganun nga minsan kasi meron mga confident na estudyante dahil sinabihan na sila ay matalino, kaya nga sabi purihin ang bata pero wag sabihin na siya ay matalino dahil nagiging tamad (Gyungwoo, My Sassy Girl) hehe…Happy LP!
G_mirage’s last blog post..Litratong Pinoy - Pag-aaral (Studying)
julie said
June 26 2008 @ 12:43 am
Wala sa pagme-memorize. Nasa application sa buhay ang tunay na talino, kung paano ito magamit ayon sa mga iba’t ibang sitwasyon.
Ang sipag mo pala Thess
Bahchi said
June 26 2008 @ 1:02 am
Alam ko kung gaano kahirap kapag ikaw ang naatasang magdala ng obligasyon sa pamilya. Too familiar hehe… Pero saludo ako sayo, ate Thess, iba ka! Kaya ka magaling sa multi-tasking eh hehe, may training ka naman pala talaga :)
Kung iisipin mo naman talaga, hindi naman sa silid aralan natutunan ang lahat. At ang sabi nga ng iba, mas mainam ng madiskarte mas maraming nagagawa yung ganon.
Maligayang Huwebes, Bb. Kamote!
Bahchi’s last blog post..LP: Ihip ng hangin
komski kuno said
June 26 2008 @ 1:32 am
May kamote pa naman kami sa likod bahay, hehehe:) Sarap nga nun, talbos at bagoong:D Nga pala, hinid niyo nakita yung LP post ko, hehehehe. Nasa iabng page kasi e:D
komski’s last post..walang tao, ikaw na lang.
betchay said
June 26 2008 @ 2:29 am
wala na kasi ang takot sa NCEE… kahit ano na lang ang score sa NSAT eh pwede na sa kahit anong kurso, tama ba? o gaya pa rin ng NCEE na batayan ang score sa kukuhaning kurso?
betchay’s last blog post..Litratong Pinoy: Pag-Aaral
ShutterHappyJenn said
June 26 2008 @ 2:45 am
Ang aking LP ay naka-post DITO.
Sana makadaan ka. Salamat!
ShutterHappyJenn’s last blog post..Pag-Aaral (Schooling)
lidie said
June 26 2008 @ 3:15 am
magangdang huwebes sa’yo!
lidie’s last blog post..LP #13:: Pag-aaral
ettey said
June 26 2008 @ 3:23 am
mayabang yan alaskador mong classmate ha! pag nakita mo ulet sha bigyan mo ng isang bungkos ng kamote pampa u**t LOL! ^_^
ettey’s last blog post..[LP: PAG-AARAL]
ayen said
June 26 2008 @ 5:01 am
ang galing! nakakabilib ang karanasan mo sa buhay!
ayen’s last blog post..Litratong Pinoy: Pag-aaral
Linnor said
June 26 2008 @ 5:27 am
bilib ako sa talent mo sa pagkuha ng litrato. kahit dahon ng kamote, nagawa mong gawing maganda. :)
Linnor’s last blog post..Pag-Aaral
Pinky said
June 26 2008 @ 5:43 am
Di bale, kung alam lang ng mga mapang-mata mong kaklase kung nasaan na ngayon si “Ms Camote” - naglalagalag lang naman sa Europa! Bongga, di ba? ;)
Living well is certainly the best revenge. :)
Pinky’s last blog post..LP #13: Pag-Aaral
Reflexes said
June 26 2008 @ 6:42 am
hi Thess. nakakatuwa naman ang iyong kamote…parehong maganda, ang akda mo ay may aral (halos parehas nga tayo pinagdaanan eh…di nga lang ako nag-tinda)at ang magandang kamoteng tinubuan ng dahon. ayan, no need to go home just plant that kamote…dadami pa :D
Reflexes’s last blog post..LP: Footprints (Yapak)
teys said
June 26 2008 @ 7:52 am
ang ganda naman ng iyong kamote top story (oops korni ba?), pero sa totoo lang, very inspiring. Marami akong mga kilala na mataas ang grade sa eskwelahan pero mahina sa abilidad sa buhay. Para sa akin, mas mahalaga ang abilidad na humarap sa mga pagsubok kaysa sa numerong nasa card (opinyon ko lang ito) kasi ito ang magpapatibay sa tao. Pinapahanga mo ako, tukayo.
Salamat sa pagpapasilip sa loob ng iyong buhay.
lutuin na ang kamote! gutom na kami!
happy LP!
teys’s last blog post..LP#13-Pag-aaral
chuvaness said
June 26 2008 @ 7:58 am
Ginang Kamote!!! Whahahaha
Look where you are now? DI ba? Promising. Sabi nga DAIG DAW NG MARUNONG ang MATALINO….(hehe, ako lang ang nagsabi nyan, haha)…but in some ways…trulili naman di ba manay.
if you should choose one, what would it be? oh well, i’d rather have both LOL but then…I can’t have everything in this world…maganda na nga ako and may ginituang puso, wisdomful pa…hinde ko na hinihiling ang magkaroon ng HIGH IQ. I don’t wanna be perfect HAHAHAH. Mwhuuugss to yah manay!
Lovelots,
Bb. Kamote
PS
lovely shots pala
chuvaness’s last blog post..The Wedding That Was
Dyes said
June 26 2008 @ 8:24 am
Dyes’s last blog post..LP : Pag-aaral
Em Dy said
June 26 2008 @ 8:29 am
Di naman sukat ng daming medalya sa eskwela ang kapalaran sa buhay. Minsan nga, mas nagtatagumpay ang mga tinatawag na average kumpara sa above average sa totoong buhay. Magandang Hwebes!
Em Dy’s last blog post..Sige, Ikembot!
Clicking Away said
June 26 2008 @ 8:36 am
Naku ang ganda naman ng kuwentong iyan. Talagang ang mayayabang ay ang laging talo sa huli. Naipakita mo sa kanila ang tunay mong galing. Para sa akin, hindi lahat ng matatalino sa paaralan ay nagiging matagumpay sa totoong buhay. Mas mabigat sa akin ang maabilidad na tao kaysa sa matalinong wala namang magawa. Kantahan na lang kaya!
Clicking Away’s last blog post..LP013 - Pag-aaral
iska said
June 26 2008 @ 11:05 am
ang ganda ng kwento…
at syempre pa ang ganda din ng kuha ng kamote mo :-)
iska’s last blog post..Ang Pag-aaral at Tsokolate
kerslyn said
June 26 2008 @ 12:06 pm
Napakagandang kwento!
Naaliw ako…totoo nga, hindi lahat ng magaling sa klase ay magaling sa buhay. 
Maligayang Huwebes Bb. Camote! 
kerslyn’s last blog post..Litratong Pinoy: Pag-aaral
kerslyn said
June 26 2008 @ 12:09 pm
nga pala…ang ganda ng kuha ng kamote! Kulang nalang ibaon mo sa lupa yung laman at dadami na. May bubungkalin ka na pagkaraan ng ilang buwan. Tawagin mo ako ha para makikibungkal na rin ako. Mahal ang bigas ngau eh.
kerslyn’s last blog post..Litratong Pinoy: Pag-aaral
delish said
June 26 2008 @ 12:29 pm
ang galing-galing ng piktyurs!!! pero meron nagsabi sakin, dapat daw plant potatoes instead of camore, kasi mas versatile ang patatas in case nga can’t afford ka na ng bigas…
syempre taglish… sensya :D
delish’s last blog post..the high road
strawberrygurl said
June 26 2008 @ 1:06 pm
halu thess! alam mo ba kapag kaming mga pinoy sa project noon sa singapore e kunsumido sa mga katrabaho namin lagi namin sinasabi sa isa’t-isa na “let’s go home and plant camote. :)
as always, ganda ng shots! :)
strawberrygurl’s last blog post..By: Bahchi
peterahon said
June 26 2008 @ 2:40 pm
kung may tiyaga - may kamoteng mailalaga….
o di ba ang kuwento ng kamote lalong pinapaganda ang larawan, mas nagkaroon ng buhay….
Jeanny said
June 26 2008 @ 3:21 pm
ang sarap ng nilagang talbos ng kamote at bagoong.
at ang ganda naman ng kwento mo…nakaka iyak pero naman natawa ako sa kamoteng me dahon….hahaha panalo.
happy LP Ms. tesya ;)
Jeanny’s last blog post..LP 12 Pag-aaral (Ang Tagpuan)
MegaMom said
June 26 2008 @ 3:52 pm
At mabuti nga’t nagtanim ka ng kamote. Masarap ata ang kamote-que! Congrats sa iyong mataas na iskor sa NCEE.
MegaMom’s last blog post..Tarang Lumangoy!
Weng said
June 26 2008 @ 5:28 pm
ganyan pala ang itsura ng camote pagtumubo na…pati kaya sa patatas ganyan? lagi kasing nangyayari yan sa mga patatas ko. :D
nakakatuwa naman ang kuwento mo, thess. totoong hindi sukatan ang mga medalya sa tagumpay na makakamit ng isang tao pagsabak sa totoong buhay. tignan mo ikaw! nagtagumpay ka rin sa huli! :) mmmwah!
LP sa Munchkin Mommy
LP sa Mapped Memories
Weng’s last blog post..LP #13: Pag-aaral
toni said
June 26 2008 @ 6:28 pm
Dapat ganito ang saying eh:
“Go home and plant kamote! Then when you have that kamote, boil it till tender, peel it and slather with batter and sugar! Then go and eat kamote!”
toni’s last blog post..Mga Aral Dulot ng Kabuteng Mesa
KD said
June 26 2008 @ 6:42 pm
Galing naman ng kamote mo at nabuhay kahit di nakatanim sa lupa hehe. Ano na pala balita sa kamote mo ngayon? naluto mo na ba…abangan
pao said
June 27 2008 @ 12:36 am
nako, nahipuan naman ako sa iyong entry. pero inferness, ang ganda ng kuha mo sa kamote. ang sarap niyang ilaga tapos lagyan ng butter at asukal.
Cookie said
June 27 2008 @ 2:42 am
bow ako sa iyo. di naman lahat ng karunungan ay nakukuha sa eskwelehan. ang tunay na galing ng tao ay ang kanyang dunong pagdating sa totoong buhay. bow uli ako
Cookie’s last blog post..Litratong Pinoy : Itay at Pag-Aaral
ibyang said
June 27 2008 @ 2:56 am
ganda ng litrato mo :) aylabit!!!
ako naman, madalas kong marinig yang “dito ka na lang sa bahay at magtanim ng kamote!” sa aking nanay kapag mababa ang mga marka ko sa mga pagsusulit.
ibyang’s last blog post..Litratong Pinoy: Pag-aaral
haze said
June 27 2008 @ 11:01 am
sana may ma-inspire sa iyong akda. yan ang sipag at tiyaga. :)
haze’s last blog post..so, where to now gimikeros?
ner said
June 27 2008 @ 11:56 am
napakagandang istorya :) saludo ako sa’yo! di ako naniniwalang below average ka, kapatid. camote rules! ;)
maligayang paglilitrato! :)
ner’s last blog post..Sunog na Kilay (Burnt Brows)
Meeya said
June 27 2008 @ 7:41 pm
meron akong mga kilala na sobrang gagaling sa acads, as in kumakain yata ng libro ang mga yun. pero pagdating sa totoong buhay, hindi nila alam kung paano gamitin ang kanilang mga natutunan.
magandang training ang naibigay sa iyo ng nanay at lola mo. feeling ko, hindi ka makakarating sa kung nasaan ka ngayon kung hindi mo natutunan ang abilidad. :)
jeniffer said
June 29 2008 @ 6:08 am
sa totoo lang.. nakakatamad talaga ang magaral.. perO kung medyo magiisip ka din ng ganito “PAG DATING KO NG 20? ANO NA AKO?”
kasi jan.. na yung start na kailangan mo na magwork.. jan.. din yung time na dapat may profession ka na.. eh paano kung mapagiwanan ka dba? nakakahiya sa part mo.. sabihin na natin.. marerealize lang natin toh pag may mGa anak na tayo..
evi said
June 29 2008 @ 10:35 pm
kakatuwa itong interpretasyon nyo ng pag-aaral. ako masyadong literal. naalala ko rin yang linyang yan at ginamit ko rin yan.
evi’s last blog post..Scrumptious Sunday #2 - Beef
Girlie said
July 1 2008 @ 4:54 am
o nga, kakaibang kamote, ang ganda at ang gandang subject din.
tulad mo di rin ako nag-excel sa school masyado, although nasa “star section” naman ako parati. Haha ako yata ang nasa bottom ng star section. pero mas gustuhin ko nalang maging street smart noh, ay mataas din ang ncee ko ^_^